Tijd voor een nieuw hoofdstuk

De inhoud over de blog wordt nog interessanter, want YESSS! Ik ben teruggebeld na een van de sollicitatiegesprekken die ik eerder had. Ik ben ook al geweest voor een tweede gesprek en zij hebben mij de job aangeboden. Ik was zo blij want ik had echt niet verwacht dat zij mij zouden kiezen uit alle kandidaten. Het is best wel een aantrekkelijke baan. Het biedt doorgroeimogelijkheden en veel ruimte voor persoonlijke groei. De werktijden zijn gunstig en de arbeidsvoorzieningen doen ook niet onder. Het is dus het perfecte baantje. Echt een droombaan voor een meisje uit een kleine buurtschap zoals ik. Toch heb ik niet meteen ja gezegd. Gelukkig heb ik ook wat bedenktijd gehad want er is toch een ’maar’. Indien ik deze job aanneem zal ik wel moeten verhuizen. Het bedrijf is helemaal in een andere stad. Het is zo goed als onmogelijk om dagelijks naar het werk te gaan indien ik niet naar daar verhuis.

Wat zal ik doen?

Het is raar hoe de dingen soms gaan. Dagenlang heb ik erover zitten nadenken hoe het zou zijn om ergens anders te wonen, maar nu ik het echt moet overwegen overkomt me lichte paniek. Ik heb eerder zitten dromen hoe het zou zijn om in een grotere stad te wonen. Een plaats waar er veel meer te doen is en het leven spannender is. Een leven met een stukje meer uitdaging en drukte. En nu ik dit aanbod heb gehad, zit ik vol twijfels. Alleen de gedachte al om Holtien voorgoed te verlaten, maakt mij al weemoedig. Ik ben het hier zo gewoon. Ja, je weet pas wat je had, wanneer je het zal kwijtraken. Indien ik besluit weg te gaan, zal ik op m’n eentje in een grote stad moeten gaan wonen waar ik niemand ken. Ik moet ook nog gaan uitkijken naar een goede ruimte voor een redelijke prijs. Dat wordt niet gemakkelijk, want de vraag is groot. Ondanks alles kan ik niet ontkennen dat de werkaanbieding zeer mooi is. Misschien krijg ik zo een kans nooit meer. Misschien is dit gewoon de tijd om een volgende stap te nemen…